Το μικρό κοριτσάκι...

13/08/2004

Προπαραμονή Παναγίας το κοριτσάκι και η οικογένεια της πήγαν οικογενειακός στην εκκλησία της Παναγίτσας να προσκυνήσουν…

Το κοριτσάκι μέρες τώρα δεν ένιωθε καλά…Ίωση…
Το κοριτσάκι χάζευε γύρω της όταν την σήκωσε ο πατέρας της με σκοπό να φιλήσει την εικόνα αφού από μόνη της δεν την έφτανε..Λίγα εκατοστά πριν ακουμπήσει τα μικρά του χειλακια στην εικόνα το μικρό κοριτσάκι έκανε εμετό επάνω της…Όλοι απομακρύνθηκαν και έκαναν περίεργους μορφασμούς με τα πρόσωπα τους..Ο μπαμπάς του κοριτσιού την άφησε κάτω και με τη βοήθεια της μαμάς της την καθάρισε…Οι γονείς έπιασαν το κοριτσάκι και το μικρό της αδελφό από το χερι και αποχώρησαν από το προαύλιο της εκκλησίας…Πήγαν σπίτι και το μικρό κοριτσάκι ξάπλωσε στο κρεβάτι και αποκοιμηθηκε…

14/08/2004

Παραμονή Παναγίας…Το κοριτσάκι σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς την κουζίνα…Έκατσε στην καρέκλα που υπήρχε δίπλα από το τραπέζι της κουζίνας…Η μαμά της μαγείρευε,ο μικρός της αδελφός έπαιζε με τα παιχνίδια του και ο μπαμπάς της ήταν στην δουλειά.Σηκώθηκε από το την καρέκλα και προχώρησε μέχρι τον καναπέ όταν…Όταν τα πάντα γύρω της σκοτείνιασαν.Η μαμά της έτραιξε προς αυτήν φωνάζοντας..Το μικρό αγοράκι ήταν τρομοκρατημένο..Η μαμά τοποθέτησε το κοριτσάκι στον καναπέ…Η πόρτα μόλις χτύπησε,Ήταν η γιαγιά του μικρού κοριτσιού.Την περίμεναν…Η γιαγιά έτρεξε προς το κοριτσάκι…Και οι δύο είχαν πανικοβληθεί…Μετά από λίγη ώρα το κοριτσάκι ξύπνησε..έλεγε ασυναρτησίες…«Μαμά φώναξε τον παπά σε παρακαλώ..» , «Μαμά δες τον παππού που κάθεται εκεί στην γωνια…Με χαιρετάει..» Η μαμά της τρομοκρατήθηκε… «Μα παιδί μου,ο παππούς έχει πεθάνει εδώ και μισό χρόνο…Εσύ πως τον βλέπεις;;»…Τα μικρά της χειλάκια ήταν μπλαβισμένα.. Πείραν τηλέφωνο τον νονό του κοριτσιού με σκοπό να την πάνε στο νοσοκομείο..Γρήγορα…Την πήγαν σε εκείνο που εφημέρευε αλλά από εκεί την μετέφεραν στο άλλο νοσοκομείο της πόλης…Το κοριτσάκι με κάποιες σύντομες εξετάσεις ανακάλυψαν ότι έχει ζακχαρώδη διαβήτη…Ο γιατρός βγήκε έξω και ανακοίνωσε στους συγγενείς ότι πρέπει να αποχαιρετήσουν το κοριτσάκι τους…Το κοριτσάκι πέθαινε από υπεργλυκαιμια..Η μητέρα της έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της…Δεν το πίστευε…Φώναζε και έλεγε στους γιατρούς ότι είναι τρελοί…Η μητέρα της πήγε απλώς το κοριτσάκι της στο νοσκομείο για μία απλή ίωση…Η γιαγιά του κοριτσιού πήρε τηλέφωνο τον μπαμπα της που  βρισκόταν στη δουλειά…Όταν του ανακοίνωσε ότι πρέπει να έρθει στο νοσκομείο για να αποχαιρετήσει το κοριτσάκι γιατί χανόταν εκείνος φώναζε και έλεγε «τι λες;;!!»….Όταν και εκείνος και οι υπόλοιποι συγγενεις βρισκόνταν στο νοσομειο,έξω από την εντατικη το κοριτσάκι θέλησε να δει τους γονείς της…Ο γιατρός τους άφησε να μπουν ένας ένας και τους συμβούλεψε να μην αφήσουν το κοριτσάκι να καταλάβει τι του συμβαίνει…Όταν πρώτα μπήκε η μαμά και είδε το κοριτσάκι της μέσα στα μηχανήματα η καρδιά της σπάραξε…Το κοριτσάκι όταν την αντίκρησε έιπε «Μαμά..» αλλά το στόμα της ήταν γεμάτο αίματα…Φώναξε τον γιατρό..Οι νοσοκόμες την βγάλανε έξω… Η μητέρα της γονάτησε και έκλαιγε…Οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συμβαίνει…Από την μία στιγμή στην άλλη το μικρό τους κοριτσάκι χανόταν….Χτύπησε το κόκκινο λαμπάκι έκτατης ανάγκης της εντατικής και ένα σωρό γιατροί και νοσοκόμοι κατευθύνθηκαν στο δωμάτιο του μικρού κοριτσιού…Κανείς δεν το δεχόταν αυτό…Ήταν μόλις 6 χρονών..Πως γινόταν να χαθεί;;Η μέρα πέρασε και ήρθε το βράδυ..Ο γιατρός βγήκε έξω απογοητευμένος και ειπε στους γονείς του μικρού κοριτσιού να απομακρυνθούν από εδώ και να έρθουν το πρωί..Ο πατέρας του κοριτσιού πρόσπαθησε να πείσει την μητέρα της να απομακρυνθουν αλλά εκείνη δεν μπορούσε…Δεν το δεχόταν!Κρύφτηκε κάτω από κατι κρεβάτια που βρισκόντουσταν από έξω από το δωμάτιο της εντατικής…Η νύχτα πέρασε….

15/08/2004 

Η ημέρα της παναγίας έφτασε και το κοριτσάκι όπως έλεγε ο γιατρός δεν έχει καμία ελπίδα…Η είσοδος τώρα πια απαγορευόταν και στους γονείς…Η μητέρα σκέφτοταν πως μπορεί να έχει ζάχαρο τόσο μικρή…Πως δεν το ήξεραν;;Κατηγορούσε τον εαυτό της…Πιο πέρα ήταν μία μητέρα που έκλεγε την πλησίασε και η μητέρα του μικρού κοριτσιού ρώτησε την άγνωστη γυναικα τι έπαθε…
«Στο κοριτσάκι μου ανακάλυψαν ότι έχει λύκο» είπε η άγνωστη κυρια..
«Μην στεναχωριέσαι…Θα πάνε όλα καλά…Το δικό μου παιδί πεθανει…» είπε η μητέρα του μικρού κοριτσιού και αποχώρησε…
Μερικές ώρες αργότερα..10:30 το πρωί την ώρα που χτύπησε η καμπανα της εκκλησίας βγαίνει έξω ο γιατρός φωνάζοντας στην μητέρα του κοριτσιού «Θαύμα!!Το κοριτσάκι σου θα ζήσει!!Θάυμα!!» 
Οι συγγενείς δεν το πίστευαν…Μία ώρα μετά το κοριτσάκι βγήκε από την εντατική και την τοποθέτησαν σε ένα απο τα δωμάτια του νοσοκομειου…

15/08/2014

Το μικρό αυτό κοριτσάκι σήμερα είναι 17 χρονών…Και ευχαριστεί κάθε μέρα τον Θεό που της έδωσε την ευκαιρία να ζήσει και να γνωρίσει τους θυσαυρους που εκείνος έφτιαξε για εμάς τους ανθρώπους…Ο γιατρός ακόμα μιλάει για αυτό το θαυμα…

Αλήθεια,εσείς πιστεύετε στα θαύματα;;