Τελικά δεν μένω ποτέ μόνη μου.

Ανοίγω την πόρτα και με ρομποτικές κινήσεις κατευθύνομαι προς το ραδιόφωνο,βάζω τον πιο μη ξεσηκωτικό σταθμό και κάθομαι στη γωνία του δωματίου μου και κλαίω με λυγμούς.Επαναλαμβάνω συνεχώς με κόμπο στην καρδιά την ίδια φράση “Κανένας δεν είναι δίπλα μου!Όλα τα παλεύω μόνη μου!”

Εγώ σε λίγο θα χαθώ,εσύ;

Ήμουν ηλίθια!Για κάποιον περίεργο και χαζό λόγο είχα πιστέψει σε εμάς!Πίστεψα ότι κάτι ένιωσες για εμένα…

To λουλούδι μου...

Τα παιδια στο σχολείο είναι τόσο καλά μαζί μου!Δεν με κάνουν να νιώθω άσχημα όπως στη σχολή χορού που πηγαίνω…Η κολλητή μου