Γράμμα. Λέξεις. Αγάπη.

   

   "Ένα γράμμα γεμάτο αγάπη. Την ένιωσα...την ένιωσα να ξεχειλίζει όταν η ίδια έσκισα το χαρτί."

Ο ωκεανός μου...

Όταν ο ωκεανός σου,
Εκείνος που με γέννησε και εκείνος που με έζησε
Όταν εκείνος τα δάχτυλα μου αγγίζει
Τότε μια ζωντάνια πια με πλημμυρίζει.

Τα μαθητικά τα χρόνια δεν πεθαίνουν...

   

     Τα μαθητικά τα χρόνια δεν πεθαίνουν. Ακόμα και αν τα ξεχάσουμε θα είναι πάντα ζωντανά μέσα στα τετράδια και τα βιβλία, κρυμμένα σε φωτογραφικά άλμπουμ που υπάρχουν στην σκονισμένη βιβλιοθήκη. Το βίντεο από το πρώτο ποίημα που είπες στην γιορτή του σχολείου και η μαμά να κλαίει στην άκρη από συγκίνηση.

Μαμά...

 

       Με αφορμή την γιορτή της μητέρας είπα να γράψω μερικά λογάκια για κάθε μαμά του κόσμου......................

Βαδίζοντας στο άγνωστο...

  Με βλέπουν και τους βλέπω.
  Εγώ τους ακούω αλλά εκείνοι όχι.
  Γιατί;;
  Τα χέρια μου δεμένα.
  Μα δεσμά δεν υπάρχουν.

Δεν είναι απλά μία νύχτα...

           

               Νύχτα. Μία λέξη. Ένα σκοτάδι. Αρκετές έννοιες.
     Μία μαγεία με μόνιμο φως τα άστρα. Με διαρκή παρέα της αναμνήσεις. Αναμνήσεις άσχημες αλλά και όμορφες,αναμνήσεις που τραγουδούν και χορεύουν άσχημα αλλά και όμορφα. Και χωρίς λόγο και αιτία ξυπνάνε μόνο τις νύχτες. Ευθύνεται το φεγγάρι; Το σκοτάδι; Τα άστρα; Άγνωστο.

Αρχίζω να φοβάμαι...

   

   

       Η ατμόσφαιρα είναι ζεστή.

      Ή μήπως παγωμένη;;

     Τα πόδια μου δεν τα νιώθω.

     Δεν μπορώ να περπατήσω.

Φιλία ή Έρωτας;;

           Καθόμουν στο καφέ της γειτονιάς μου και έπινα ένα ζέστο ρόφημα που είχα παραγγείλει.Ήταν μία κρύα μέρα και αυτό ήταν ότι πρέπει.Όλα τα τραπέζια ήταν άδεια εκτός από εκείνο το γωνιακό.Καθόταν ένα αγόρι και ένα κορίτσι..Φίλοι ή ζευγάρι δύσκολο να καταλάβεις..