Η ατμόσφαιρα είναι ζεστή.
Ή μήπως παγωμένη;;
Τα πόδια μου δεν τα νιώθω.
Μα στο μυαλό μου τρέχω.
Από φόβο, από χαρά;;
Δεν μπορώ να καταλάβω.
Το πρόσωπο μου αλλοιωμένο, άσχημο.
Μα τι μου συμβαίνει;;
Νιώθω τσιμπήματα παντού.
Κάποια από αυτά με πονάνε!Με πονάνε πολύ!
Και άλλα...Άλλα με χαροποιούν.
Όλα τρέχουν στο μυαλό μου, σαν κρύο ρυάκι.
Ένα μούδιασμα έχει κυριαρχήσει το σώμα μου.
Βαρύ και ταλαιπωρημένο από τα τσιμπήματα.
Κλαίω, χωρίς αιτία.
Τα δάκρυα μου καίνε το μάγουλο μου.
Η ψυχή μου ουρλιάζει, την ακούω!
Μα τώρα γελώ, χωρίς αιτία.
Τα μάτια μου αδύναμα, κλείνουν.
Η ψυχή μου συνεχίζει να ουρλιάζει,την ακούω!
Και όμως, εγώ γελώ.
Αρχίζω να τρελαίνομαι.
Και ίσως σιγά σιγά πεθαίνω.
Φοβάμαι....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου