Φιλία ή Έρωτας;;

           Καθόμουν στο καφέ της γειτονιάς μου και έπινα ένα ζέστο ρόφημα που είχα παραγγείλει.Ήταν μία κρύα μέρα και αυτό ήταν ότι πρέπει.Όλα τα τραπέζια ήταν άδεια εκτός από εκείνο το γωνιακό.Καθόταν ένα αγόρι και ένα κορίτσι..Φίλοι ή ζευγάρι δύσκολο να καταλάβεις..
Σχεδόν ακατόρθωτο να πιστέψω ότι ήταν φίλοι αφού δεν θεωρώ ότι μπορεί να υπάρξει φιλία ανάμεσα σε δύο διαφορετικά φύλα...
           Το αγόρι παίρνει στα χέρια του το κινητό και διακριτικά ρίχνει γλυκές ματιές στην κοπέλα..Και όχι δεν ήταν φιλικές..Εκείνος μετά από λίγο αφήνει το κινητό πάνω στο τραπέζι και την κοιτάει καθώς εκείνη μιλάει..Νόμιζω πως τα μάτια του έβγαζαν σπίθες..Σαν πυροτεχνήματα σε πεντακάθαρο ουρανό.Τόσο όμορφο..Είχε απόλυτη ησυχία στο χώρο με αποτέλεσμα να ακούω σχεδόν όλη τους τη συζήτηση..Ούτε ένα "αγάπη μου" στην ατμόσφαιρα..Ήμουν σίγουρη ότι ήταν φίλοι..
            Ο σερβιτόρος σαν να άκουγε τις σκέψεις μου κατευθύνθηκε προς το τραπέζι με ένα πιατάκι με δύο κομμάτια κέικ λέγοντας  <<Αυτά για το ζευγαράκι>>..Τα δύο παιδιά κοιτάχτηκαν και το κόριτσι γέλασε..Το αγόρι με ύφος παραπονιάρικο απάντησε ότι απλά είναι φίλοι.Ο σερβιτόρος ζήτησε συγνώμη και απομακρύνθηκε...Εκείνος συνέχισε να κοιτάει τόσο γλυκά την κοπέλα που όποιο κορίτσι και να το έβλεπε θα την ζήλευε...Αργότερα αποχώρησαν και οι δύο..
           Είναι δύσκολο όταν συναντηθούν δύο βλέμματα διαφορετικού φύλου να μην διατηρηθεί κάτι παραπάνω από μία απλή φιλιά..Πάντα ο ένας από τους δύο θα νιώθει κάτι περισσότερο..Πάντα είτε στο μακρινό μέλλον είτε στο κοντινό θα συμβεί κάτι μεταξύ τους..Είτε αυτό είναι κάτι δυνατό που θα κρατήσει ή κάτι της στιγμής..Μετά από λίγο εγώ και οι σκέψεις μου αποχωρίσαμε από την καφετέρια...
           Δύο εβδομάδες αργότερα ξαναπηγα στο καφέ και παρήγγειλα το συνηθισμένο μου ζεστό ρόφημα..Διάβαζα ένα βιβλίο μυστηριου που μου είχε προτείνει μία καθηγήτρια μου..Την προσοχή μου τράβηξε ένα αγόρι που μπήκε μέσα στο χώρο κρατώντας από το χερι του ένα κορίτσι..Ήταν τα παιδιά που είχα δει πριν καιρό εδώ πάλι..Κάθησαν ακριβώς στο διπλα τραπέζι που καθόμουν εγώ.Το αγόρι χαμογελούσε μέσα από την καρδιά του..Ήταν ερωετυμένος και φαινόταν...Ο σερβιτόρος κατευθυνθηκε προς εκεινους για να πάρει την παραγγελία.Εκείνοι έδωσαν ένα πεταχτό φιλί στα χείλη..Ο σερβιτόρος τους απευθυνθηκε <<Τώρα;;Ζευγαράκι;;>> και το αγόρι απάντησε <<Ναι,τώρα ζευγαράκι>>...Όλοι γέλασαν γλυκά και μία νότα αγαπης απλώθηκε στην ατμόσφαιρα...

        Αμέσως αναρωτήθηκα αν άραγε μπορεί να υπάρξει έρωτας μέσα σε φιλία χωρίς εκείνος να φανερωθεί και να καταστρέψει κάτι τόσο δυνατό όσο είναι μία φιλική σχέση..Μετά από αρκετή σκέψη κατέληξα πως όχι...Ο έρωτας δεν μπορεί να κρυφτεί...