Αγαπητέ Άγιε Βασίλη...

         

             Παραμονή Χριστουγέννων.Το μικρό αγόρι ετοιμάζεται να γράψει το γράμμα του στον Άγιο των Χριστουγέννων...Σκεφτικό,εδώ και ώρα κάθεται στο τραπέζι της κουζίνας..Η μητέρα του τον πλησιάζει <<Γλυκέ μου,θέλεις βοήθεια με το γράμμα σου;;>> του ψέλλισε,<<Όχι μαμά,μπορώ και μόνος μου.>>...Η μητέρα του απομακρύνθηκε και το αγοράκι ξεκίνησε να γράφει...

                     "Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,έχω ακούσει τόσα πολλά καλά λόγια για εσένα αλλά ποτέ δεν έτυχε να σε γνωρίσω.Πραγματικά θα το ήθελα τόσο πολύ!Η μαμά μου μου είπε ότι έχεις δύο τεράστιες λίστες με ονόματα παιδιών ''Τα κακά και τα καλά''...Είχα τοσο μεγάλο άγχος χθες το βράδυ για το σε ποια λίστα ανήκω.Η μαμά μου μου διαβεβαίωσε ότι φέτος ήμουν πολύ καλό παιδί.Διάβαζα όλα μου τα μαθήματα για το σχολείο,βοηθούσα όλους μου τους συμμαθτές όποτε χρειαζόντουσταν βοήθεια και δεν στεναχωρούσα την ίδια..Είναι σίγουρη ότι είμαι στη λίστα με τα καλά παιδιά!"

          Το μικρό αγόρι κοίταξε τη μητέρα του και χαμογέλασε...Συνέχισε να γράφει..

                  "Σκεφτόμουν αρκετό καιρό τι δώρο θα μπορούσα να σου ζητήσω...Ο φίλος μου ο Νικόλας ζήτησε ένα μεγάλο ρομπότ..Πωπω!Θα είναι φανταστικό!Θυμάμαι ότι τα προηγούμενα Χριστούγεννα μου είχες φέρει ένα αυτοκινητάκι..Ήταν υπέροχο!Σε ευχαριστώ πολύ...Φέτος όμως είπα να σου ζητήσω κάτι εντελώς διαφορετικό"

        Το αγοράκι πείνει μία γουλιά από το γάλα που είχε δίπλα του και συνεχίζει να γράφει πάλι το γράμμα του...

                 "Γλυκέ μου Άγιε Βασίλη υπάρχουν οικογένειες στον κόσμο που δεν έχουν τροφιμά για να φάνε..Ο φίλος μου ο Δημήτρης πριν μία βδομάδα λιποθύμησε στο σχολείο για φταίει αυτό...Η μαμά μου όταν το έμαθε με έστειλε στο σπίτι του φίλου μου με μία μεγάλη σακούλα με τρόφιμα...Οι γονείς του βάλανε τα κλάματα από τη χαρά τους!Γι'αυτό το λόγο θέλω φέτος να δώσεις σε όλες τις οικογένειες που το έχουν ανάγκη από μία σακούλα με φαγητά..."

      Το αγόρι σηκώθηκε από την καρέκλα και κατευθύνθηκε προς το παράθυρο...Κοιτούσε εξω και φαινόταν σκεφτικός...Γύρισε πίσω στην καρέκλα και συνέχισε να γράφει...

                 "Έξω κάνει κρύο..Πόσοι άνθρωποι είναι έξω τώρα προσπαθώντας να προστατευτούν από αυτό γιατί δεν έχουν ένα σπίτι;;Πολλοί...Κάνε κάτι και γι'αυτό Άγιε Βασίλη...Σε παρακαλώ!Και τέλος θέλω να προσφέρεις σε όλους μας υγεία και αγάπη...Η κ.Κατερίνα και ο κ.Χρήστος από δίπλα τσακώνονται συνέχεια...Γιατί;;Δεν αγαπιούνται πια;Η αγάπη είναι το πολυτιμότερο αγαθό στον κόσμο,γιατί το αφαιρούν από την ζωή τους;;Θέλω να το προσφέρεις σε όλους σε παρακαλώ...Να μην υπάρχει πια κακία παρά μόνο αγάπη και υγεία!
                Αυτά θα ήθελα φέτος για δώρο γλυκέ μου Άγιε Βασίλη..Ελπίζω να μην σε κουράσουν...Η μαμά μου μου είπε ότι επειδή η κοιλίτσα σου είναι μεγάλη κουράζεσαι εύκολα...Τελοσπάντων,ελπίζω να μην σε έκανα να βαρεθείς με τόσα που έγραψα γιατί δυστηχώς αυτή είναι η πραγματικότητα...Σ'ευχαριστώ που υπάρχεις!

                                                                                                                                 Με αγάπη,Σπύρος!"

      Ο μικρός Σπύρος δίπλωσε το γράμμα και το πέταξε στο τζάκι ώστε να ταξιδέψει μέχρι τον Άγιο Βασίλη...Η μαμά του τον έβαλε αμέσως για ύπνο αφού ήταν αργά..Τον καληνύχτησε με ένα φιλί και αποχώρησε από το δωμάτιο...
      Ημέρα Χριστουγέννων.Όλη η οικογένεια έπαιρνε το πρωινό της στην κουζίνα..Ξαφνικά χτυπάει η πόρτα του σπιτιού και ο μικρός Σπύρος τρέχει να ανοίξει............Παράξενο!Δεν είναι κανείς!Μόνο που...στο χαλάκι της πόρτας υπήρχε ένα μεγάλο κουτί...Ο πατέρας του Σπυρου τον βοήθησε να το βάλει μέσα στο σπίτι..<<Σπύρο,εδώ λέει το όνομα σου..Είναι για εσένα!>> είπε δυνατά ο μπαμπάς του...Εκείνος το άνοιξε με ένα τεράστιο χαμόγελο.<<Ουάου!!>> είπε δυνατά <<Ένα τεράστιο καράβι!Είναι θαυμάσιο!Ποιος να το έφερε άραγε;;>> Η μητέρα του του έδωσε ένα γράμμα.<<Είχε αυτό μέσα..Διάβασε το..>>..Ο Σπύρος πήρε το γράμμα στα χέρια του και άρχισε να το διαβάζει από μέσα του..

                    "Αγαπητέ μου Σπύρο,μόλις έλαβα το γράμμα σου και πραγματικά είμαι βαθύτατα συγκινημένος!Μπράβο σου που ήσουν καλό παιδί φέτος!Για ένα 9χρονο αγοράκι σκέφτεσαι πολύ όμορφα!Και για αυτά που μου ζητάς θα κάνω ότι μπορώ...Θα προσπαθήσω να φέρω επιτέλους χαρά στον κόσμο!Το έχουν όλοι ανάγκη..Και όσο για την κοιλιά μου,ναι!Ειναι πραγματικά τεράστια!Ξέρεις τι είναι να τρως παραπάνω από 500 κουραμπιέδες σε ένα βράδυ;;Μην το δοκιμάσεις...Ελπίζω να σε γνωρίσω κάποια στιγμή..Φαίνεσαι ένα πολύτιμο παιδί!Συνέχισε έτσι....
Υ.Γ. Ένας καλικάτζαρος μου είπε ότι σ'αρεσουν τα καράβια,γι'αυτό και σου έφερα αυτο εδώ το μεγάλο..Εύχομαι να σου αρέσει...Σε φιλώ τώρα,έχω να μοιράσω κάποια δωρά!
                            
                                                                              Με αγάπη ο Άγιος Βασίλης!"

    Ο μικρός Σπύρος διαβάσε το γράμμα κλαίγοντας..<<Γιατί κλαις;;Από ποιον είναι;;>> τον ρώτησε η μητέρα του και εκείνος απάντησε <<Είναι δάκρυα αγάπης μαμά μου!>>....