Φύλακα άγγελε μου,εσύ που ήσουν;

Θυμάμαι πριν κάτι μήνες που παρακαλούσα τον Θεό να σε βγάλει από το μυαλό μου…

Να ησυχασω από τη μορφή σου και να θυμηθώ πως είναι να φλερτάρεις ξανά…Σε μισούσα αλλά και σ’αγαπουσα συγχρόνως,μην με ρωτήσεις πως,δεν ξέρω να σου απαντήσω…Είναι κόλπα της καρδιάς και του μυαλού αυτα!

Με “κυνηγουσαν” συνεχώς αγόρια της ηλικίας μου,δεν μπορώ να πω!Με τρελαινε…Αλλά εγώ εσένα ηθελα…Πέρασαν 3 μήνες όταν άρχισα να σε ξεχνάω..

Αλλά εκείνο το βράδυ της Κυριακής σε έφερα πάλι στο μυαλό μου.Εκεί,στο πάρτυ ενους φίλου μου που καθόμουν με την παρεα μου και στο απέναντι ακριβώς τραπέζι καθόταν ένας άντρας μεγάλος σε ηλικία,γύρω στα 40κάτι.Με κοιτούσε με ένα ύφος που φοβόμουν…Το βλέμμα του ήταν καρφωτό πάνω μου,δεν τον ηξερα!Αλλά φαινόταν από το πρόσωπο του οτι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν “καθαρός”!Μου χαμογέλασε…Τρομοκρατηθηκα!Η παρέα μου με σήκωσε να χορέψουμε..Κοιτούσε, και μάλιστα έντονα…Ήθελα να σηκωθώ να φύγω!Το είπα στη φίλη μου που καθόταν δίπλα μου.Μου είπε πως τον παρατηρεί εδώ και ώρα αλλά δεν μου λέει τίποτα για να μην πανικοβληθώ..Θεέ μου!Τι ήταν αυτό πάλι;;!!Ένιωθα οτι παρακολούθουσε κάθε μου κίνηση!Sheat!Και τώρα;;

Για πρώτη φορά μετά από τόσους μήνες ευχηθηκα να ήσουν εσύ απέναντι αντί για αυτόν…Έκλεινα τα μάτια και προσευχόμουν στον Θεό όταν θα τα ανοίξω να δω εσένα…Τουλάχιστον ήξερα πως εσύ δεν θα μου έκανες σίγουρα κακό,ενώ εκείνον τον τύπο;;Δεν τον ηξερα!Δεν ηξερα γιατί με σκαναρε τόσο έντονα..Μα που ήσουν;;;Που ήσουν εσύ;;;Σε χρειαζόμουν…Τον φοβόμουν αυτον τον τύπο και εσύ ήσουν μακριά για να με προστατέψεις!Μα τι λέω;;Γιατί πότε με προστάτεψες για να το κάνεις τώρα;;!!

Για κάποιο περίεργο και ίσως χαζό λόγο πίστευα ότι ήσουν ο φύλακας άγγελος μου..Αλλά μάλλον έκανα λάθος..Αν ήσουν,ίσως όταν άνοιγα τα μάτια μου μετά την σύντομη προσευχή που έκανα να έβλεπα εσένα αντί για αυτόν τον άγνωστο άνθρωπο…Ή να μου έλεγες στο αυτί τον ψίθυρο που μόνο εγώ θα άκουγα λέγοντας μου “Μην φοβάσαι,εγώ είμαι εδώ”> και τότε ίσως ηρεμούσα…