Η αυλή μας...

Άλλη μία χρονιά στο θέατρο. 

Φέτος φιλεξενηθήκαμε σε μία αυλή. "Την Αυλή Των Θαυμάτων" του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Μία αυλή γεμάτη διαφορετικούς χαρακτήρες, διαφορετικούς ανθρώπους. Που ο καθένας μπλεκόταν στα πόδια του άλλου. Που ο καθένας ήθελε να βρει τρόπο να ξεφύγει από εκει.  Μα κατά βάθος κανείς δεν άντεχε μακριά της.  Έτσι και στην ομάδα μας, η δική μας "αυλή".

Που κανείς δεν αντέχει μακριά της.  Ενωμένοι στα εύκολα και στα δύσκολα για την ομάδα αυτή. Και όπως καθε χρονιά το κοινό μεταξύ παραπάνω από 25 ανθρώπων, το θέατρο. Και κάθε χρόνο δίνουμε την ψυχή μας σε αυτό. Γιατί είναι κάτι που αγαπάμε, και βρίσκουμε τον εαυτο μας μέσα από το θέατρο. Δεν είναι μόνο λόγια και κίνηση. Είναι κάτι παραπάνω και διαφορετικό σε κάθε ψυχή του ανθρώπου.

Θέλω λοιπόν να μοιραστώ την δική μας "αυλή" με τις παρακάτω φωτογραφίες.

Ραντεβού ξανα να του χρόνου!